The Act of Killing, sinema tarihinin en sarsıcı ve özgün belgesellerinden biri olarak kabul ediliyor. Yönetmen Joshua Oppenheimer, Endonezya'da 1965-66 yıllarında gerçekleşen ve yüzbinlerce komünist olduğu iddia edilen insanın öldürüldüğü katliamları ele alıyor. Ancak film, geleneksel bir tarih belgeseli değil. Oppenheimer, olayların faillerini, özellikle ölüm mangası lideri Anwar Congo ve arkadaşlarını, işledikleri cinayetleri istedikleri herhangi bir sinematik türde (gangster filmi, müzikal, western vb.) yeniden canlandırmaya davet ediyor. Bu radikal yöntem, suçluların zihnindeki gerçeklik algısını, pişmanlık eksikliğini ve şiddetin nasıl mitolojiye dönüştüğünü benzersiz bir şekilde gözler önüne seriyor.

Filmin gücü, yalnızca tarihsel bir olayı belgelemesinden değil, insan psikolojisi, suç, cezasızlık ve hafıza üzerine derin bir sorgulama başlatmasından geliyor. Anwar Congo'nun, kendi oynadığı sahneleri izlerken yaşadığı duygusal çöküş, filmin en unutulmaz anlarından. Oyunculuktan ziyade gerçek hayat karakterlerinin kendilerini 'oynamaları', izleyiciye rahatsız edici bir ayna tutuyor. Yönetmenlik ve sinematografi, bu grotesk ve bazen absürt yeniden canlandırmalar ile katliamların soğuk gerçekliği arasında mükemmel bir gerilim kuruyor.

The Act of Killing izlemek, rahatsız edici ama son derece önemli bir deneyim. Sadece Endonezya'nın karanlık bir dönemine değil, şiddetin evrensel doğasına, faillerin nasıl kahramanlaştırılabileceğine ve tarihin nasıl çarpıtılabileceğine dair kritik sorular soruyor. İzleyiciyi pasif bir konumdan çıkarıp, tanıklık etmenin ahlaki yüküyle baş başa bırakıyor. Sinemanın gücünü ve sınırlarını zorlayan bu başyapıt, belgesel türüne yepyeni bir bakış açısı getiriyor ve insanlık durumu hakkında derin düşündürüyor. Tarih, etik ve sinema meraklılarının mutlaka izlemesi gereken bir eser.