Jafar Panahi'nin 2015 yapımı 'Taxi' filmi, yönetmenin İran'da film çekme yasağına karşı yaratıcı bir direniş belgesi niteliğinde. Panahi, taksi şoförü kılığına girerek, bir günlük süre içinde farklı yolcularla yaşadığı diyalogları kamerasına aktarıyor. Bu basit ama etkili kurgu, İran toplumunun çeşitli katmanlarına dair samimi ve çoğu zaman mizahi bir pencere sunuyor.

Film, yolcular arasında bir avukat, bir DVD satıcısı, yaralı bir adam ve Panahi'nin kendi yeğeni gibi karakterlerle zenginleşiyor. Her diyalog, sansür, adalet, kadın hakları ve gündelik hayatın zorlukları gibi temalara dokunuyor. Panahi'nin performansı doğal ve inandırıcı; gerçekçi oyunculuklar sayesinde izleyici kendini Tahran sokaklarında bir taksi yolculuğunda gibi hissediyor.

'Taxi', sadece bir film değil, aynı zamanda sanatsal ifade özgürlüğüne dair güçlü bir bildiri. Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye kazanması da evrensel değerini kanıtlıyor. İran sinemasının incelikli mizah ve sosyal eleştiri geleneğini sürdüren bu yapımı, hem eğlenceli hem de düşündürücü bir deneyim arayanlar için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıt. 82 dakikalık süresi boyunca sizi sıkmadan, derin bir insanlık hali portresi çiziyor.